मुम्बई/भदौ ३० गते। हालका वर्षहरूमा चलचित्र उद्योगमा हिंसात्मक चलचित्रहरूको बाढी आएको छ।
धेरैले यस प्रवृत्तिको श्रेय रणवीर कपुरको ब्लकबस्टर चलचित्र ‘एनिमल’ लाई दिन्छन्। यद्यपि, सोही ढाँचा पछ्याउँदै बनेका त्यसपछिका अधिकांश हिंसात्मक चलचित्रहरूले भने उल्लेख्य सफलता हासिल गर्न सकेनन्। करिना कपुर खानका अनुसार चलचित्र उद्योग प्रायः भेडाचाल अर्थात अरूको देखासिकीमा लाग्ने गर्छ, तर दर्शकहरू भने निकै चलाख भइसकेका छन्।
करिना अहिले आफ्नो आगामी चलचित्र ‘दायरा’ को प्रचारप्रसारमा व्यस्त छिन्। यसै क्रममा उनले ‘युवा’ (नामक युट्युब च्यानललाई अन्तर्वार्ता दिइन्। कुराकानीका क्रममा उनले ‘एनिमल’ चलचित्रको सफलताले चलचित्र उद्योगभित्रको प्रवृत्तिलाई हठात् परिवर्तन गरिदिएको बताइन्। फलस्वरूप, मौलिक विचारहरूमा काम गर्नुको साटो अन्य चलचित्र निर्माताहरू त्यही किसिमको हिंसात्मक शैलीको नक्कल गर्नमा व्यस्त छन्।
करिना भन्छिन्, “दर्शकहरू हामीले सोचेभन्दा धेरै समझदार छन्। कुन चलचित्र राम्रो छ र आफूले के हेर्न चाहेको हो भन्ने कुरा उनीहरूलाई राम्ररी थाहा हुन्छ। त्यसैले, अब कुरा केवल युवा प्रेम-कथाको मात्र रहेन; प्रेम-कथाका ती पुराना शैलीहरू अब अलि पुराना वा घिसेपिटे लाग्न थालेका छन्। अहिले हिंसामा आधारित चलचित्रहरूको ट्रेन्ड चलेको छ। जब ‘एनिमल’ चलचित्र सफल भयो, तब सबैले सोचे- ‘ल, हामी पनि हिंसामा आधारित चलचित्र नै बनाऔँ।’
करिना थप्छिन्, “हामीकहाँ भेडाचालको प्रवृत्ति छ। यद्यपि, यस्ता चलचित्र निर्माताहरू पनि छन् जो केही फरक सिर्जना गर्न चाहन्छन्, जो मानिसहरूलाई सोच्न बाध्य पार्न चाहन्छन्। उनीहरूका आफ्नै विशिष्ट प्रशंसक वर्ग छन्। मलाई लाग्छ अहिले परिस्थिति बदलिँदै छ; दर्शकहरू ट्रेलर हेरे पछि चलचित्र हेर्ने वा नहेर्ने भन्ने निर्णय आफैँ गर्छन्। युवा दर्शकहरूले सोचमग्न बनाउने खालका प्रश्नहरू सोध्छन्। अब चलचित्र निर्माताहरूले ‘यो कमेडी चलचित्र हो’ भन्दैमा मानिसहरू ओइरिएर आउँछन् भन्ने अपेक्षा गरेर मात्र चलचित्र चलाउन सक्दैनन्। आज हरेक चलचित्रले २०० करोड वा ५०० करोड रुपैयाँ कमाउँछ भन्ने छैन।”
निर्देशक तिग्मांशु धुलियाले पनि हालै यस्तै धारणा व्यक्त गरेका थिए । उनका अनुसार, समकालीन चलचित्रहरूमा क्रोधी र उग्र स्वभावका पात्रहरूका साथै हिंसा र रक्तपातको मात्रामा पनि उल्लेख्य वृद्धि भएको छ। यद्यपि, उनी यो प्रवृत्ति सुरु गर्ने श्रेय ‘एनिमल’ लाई नभई ‘बाहुबली’ लाई दिन्छन्। उनको भनाइ छ कि ‘बाहुबली’ पछि नै एक-अर्कालाई काटमार गर्ने वा मार्ने खालका पात्रहरू समेटिएका चलचित्रहरू बन्न थालेका हुन्।
यसमा अर्थहीन रक्तपात देखाइँदै छ। तैपनि, यस्ता चलचित्रहरू एकपछि अर्को गर्दै प्रदर्शन भइरहेका छन् र दर्शकहरूले तिनलाई मन पराइरहेका छन्। ‘केजिएफ’ र ‘कान्तारा’ को उदाहरण दिँदै उनले टिप्पणी गरे कि आजका नायकहरू राक्षसजस्तै देखिनका लागि लामो कपाल र दाह्री पाल्ने गर्छन्। ‘रामायण’ र ‘महाभारत’ मा यस्तो रूपलाई राक्षसहरूसँग जोडेर हेरिन्थ्यो तर आजकल भने त्यस्तै रूप भएका मानिसहरू नायक बनिरहेका छन्।
Discussion about this post