‘एसिड हान्ने श्रीमानलाई हत्कडी लगाएर बजार घुमाउन मन छ’

श्रवण देव,जनकपुरधाम। गत दीपावलीको दिन आरती साह जनकपुरधाम उपमहानगरपालिका– ४ स्थित आफ्नो डेरा सरसफाइ गरिरहेकी थिइन् । साँझ तीन बर्षीया छोरीसँगै दीप जलाउने र मिठा परिकार खाने योजना थियो उनको ।

तर सफाइ गरिरहेकै बेला उनको त्यो सपना मात्र उडेन, जीवनभरकै लागि तनाव नै थपियो । आफ्नै श्रीमानले छ्यापेको एसिडले उनको अनुहार, छाती, घाँटी र शरीरका विभिन्न भाग जलेको छ । एउटा आँखा पनि नदेख्ने भएकी छन् ।

२१ बर्षीया आरतीलाई उनकै पति २४ बर्षीय सञ्जीवले २९ कात्तिकको बिहान साढे ८ बजे एसिड आक्रमण गरेका थिए । ‘म भाइ र बहिनीको बीचमा थिएँ र उनी एक्कासी गिलास लिएर आए । मैले पानी होला भन्ने ठानें । उनले मेरो जीऊमा खन्याएर भागे’ आरतीले त्यो दिन सम्झिइन् । उनी हातले खाना खान अझै सक्दिनन् । ‘मुख भारी लागिरहन्छ । आँखा असाध्यै दुख्छ’ आरती भन्छिन् ।

जनकपुरधाम उपमहानगरपालिका–७ स्थित जानकीनगर माइती भएकी आरतीको ४ बर्षअघि रुपैठाका सञ्जीवसँग सामाजिक परम्परा अनुसार विवाह भएको थियो ।

विवाहको केही समयपछि नै सञ्जीवले रक्सी पिउने र आरतीलाई कुट्न थालेका थिए । बारम्बार यातना दिँदा पनि सहेर बसेकी उनी ससुराले पनि गलत नजरले हेरेको भन्दै घर छाडेर डेरामा बस्न थालेको बताउँछिन् ।

आरती माइती नजिकै डेरा लिएर बसिन् । तरकारी बेचेर छोरी र आफ्नो जीविका चलाइरहेकी थिइन् । बेला बेलामा डेरामा आएर पनि श्रीमानले कुटपिट गर्ने गरेको आरती बताउँछिन् । कोठामा आएर सञ्जीवले एक दिन करेन्ट लगाएको र अर्काे दिन मट्टितेल खन्याएर आगो लगाउने प्रयास गरेको आरतीको भनाइ छ ।

झण्डै ५ महिना उपचार गराएर उनी गत श्रीपञ्चमीका दिन घर फर्किएकी छन् । उपचार जारी नै छ । एसिडले जलेको शरीरको उपचार गराउनुका साथै आँखाको समेत उपचार गराउनुपरेको छ उनलाई ।

जलेको शरीरको कीर्तिपुर अस्पतालमा र आँखाको तिलगंगा अस्पतालमा उपचार गराउँदैछिन् उनी । ‘डाक्टरले तीन महिनापछि पुनः आउन भनेपछि घर आएको हुँ’ आरती भन्छिन् ।

आरतीका श्रीमान अहिले एसिड आक्रमणकै आरोपमा पुर्पक्षका लागि सिन्धुली कारागारमा थुनामा छन् । कानुनले सजाय दिएपनि आफूले पनि एउटा सजाय दिने अभिलाषा बोकेकी छन् । भन्छिन्, ‘श्रीमानको हात, खुट्टा र घाँटीमा सिक्री (हत्कडी) लगाएर पुरै जनकपुर घुमाउन चाहन्छु । यसपछि कुनै केटाले कुनै केटीलाई यस्तो गर्न हिम्मत नगरोस् ।’

उनी एसिड फ्याँक्नेभन्दा बेच्नेलाई बढी सजाय हुनुपर्ने बताउँछिन् । एसिड बेच्ने अनुमति नपाएका व्यक्तिले बेचेका रहेछन्’ उनले भनिन्, ‘यस्ता बेच्नेलाई कडा कारवाही गर्नुपर्छ ।’

आफू एसिड आक्रमणमा परे पनि छोरीलाई धेरै पढाएर ठूलो मान्छे बनाउने आरतीको चाहना छ । ‘मलाई केही पनि चाहिएको छैन । आफ्नी छोरीलाई पढाउन चाहन्छ्ु । सरकारले पढाइदिओस् । मेरो जिन्दगी त चलिहाल्छ’ उनी भन्छिन् ।

चौपट भयो व्यवसाय, थपियो ऋण

आरतीका आमाबुबा पनि जनकपुरधाममा डेरामा नै बस्छन् । आरतीको विवाह डेराबाटै भएको हो । उनका बुवा सुबोध र आमा सुनीता देवी फुटपाथमा तरकारी बेचेर गुजारा चलाउँदै आएकी छन् । तरकारी बेचेरै छोरीको विवाह गरेका यी आमा बुवाले छोरीको विवाह गर्दा तनावमुक्त भएको महसुस गरेका थिए ।

तर, छोरी घरमा टिक्न नसकेर जनकपुरमै आएर भाडामा बस्न थालेदेखि नै चिन्तित बन्न थाले । ‘यो बेलासम्म त ठीकै थियो । हामीले पनि तरकारी बेचिरह्यौं, छोरीले पनि तरकारी बेचेर गुजारा चलाइरहेकी थिइन् । तर, एसिड फ्यालेदेखि हामी सबैको व्यवसाय चौपट भएको छ’ उनीहरु भन्छन् ।

एसिड प्रहारबाट घाइते भएकी आरतीको उपचार काठमाडौंमा भइरहँदा उनकी आमा नै साथमा थिइन् । बुबाले पनि निकै दौडधुप गर्नुप¥यो । यही कारण उनीहरुले तरकारी बेच्ने काम पनि बन्द गरे । व्यवसाय नै नचलेपछि आर्थिक भार पर्नु स्वाभाविकै थियो ।

जनकपुरधामदेखि काठमाडौंसम्म उपचार गराउँदा अढाई लाख ऋण बोक्नुपरेको आमा सुनीतादेवीले बताउँछिन् ।

कीर्तिपुर अस्पताल र तिलगंगामा पनि सरकारले नै उपचार गरिदिएपनि केही औषधि, उपचारका लागि काठमाडौंको बसाइ, खानादेखि फलफूल खरीद गर्दा ऋण लिनुपरेको उनले सुनाइन् ।

आरतीलाई एसिड आक्रमण भएपछि माइती पक्षले नै सुरुमा जनकपुरधामस्थित जानकी हेल्थ केयरमा उपचारका लागि लगे । तर डाक्टरले पैसा नदिएसम्म उपचार सुरु नगर्ने भनेकामा आरतीका आमाबाबु दुखी भएका छन् । यो अस्पतालमा १८ हजार तिर्नुपरेको उनले बताइन् ।

‘अब बिग्रेको एउटा आँखाको अपरेसन ३ महिनापछि हुन्छ । त्यसका निम्ति अढाइ लाख लाग्छ भन्ने सुनेको छु’ आरती भन्छिन्, ‘त्यो रकम कहाँबाट ल्याउने भन्ने कुरा थाहा छैन ।’

साभार-अनलाईन खबर